سکوت خداوند
وقتی سکوت خدا را در برابر راز و نیازت دیدی،
نگو خدا با من قهر است
او با تمام کاینات فرمان سکوت داده
تا حرف تو را بشنود.
پس حرف دلت را بگو
وقتی سکوت خدا را در برابر راز و نیازت دیدی،
نگو خدا با من قهر است
او با تمام کاینات فرمان سکوت داده
تا حرف تو را بشنود.
پس حرف دلت را بگو
اللهم ارزقنی شفاعه الحسین یوم الورود
در فکر آن گودالم که خون تو را مکیده است....در ادامه مطلب
انسان در محضر قادر متعال نه بر اساس اعمالش
بلکه بر اساس نیتش مورد قضاوت قرار خواهد گرفت
زیرا خداوند بر آنچه از دلها می گذرد واقف است.
به کوچه های فقر مسکینی را دیدم با کفشهای پاره
شکر میکرد خدا را
گفتم کفش پاره شکر گزاری ندارد
گفتا یکی شکر میکرد دیدم که پا ندارد
در يکي روز عجيب، مثل هر روزِ دگر،
خسته و کوفته از کار، شدم منزل خويش.
منزلم بي غوغا، همسر و فرزندان،
چند روزي است مسافر هستند، توي يک شهر غريب.
فرصتي عالي بود،
بهرِ يک شکوة تاريخي پر درد از او . . . . . . .
دعا کردن درخواست چیزی نیست،
وابستگی روح است
اعتراف به ضعف های شخصی روزانه است
در عبادت بهتر است با حضور قلبی و بدون کلام باشیم
تا
با کلام و بدون حضور قلبی
هرکسی باید آرامش خود را از درون پیدا کند
آرامش واقعی نباید تحت تاثیر پیشامدهای بیرونی باشد
خدایا...
به هر که دل بستم تو دلم را شکستی
عشق هر کسی را به دل گرفتم تو او را از من گرفتی
هرکجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را آرامش دهم
و در سایه امیدی و به خاطر آرزویی برای دلم امنیتی به وجود آورم
تو یکباره همه را بر هم زدی و در طوفانهای وحشت زای حوادث رهایم کردی
تا هیچ آرزویی در دل نپرورم و به هیچ چیز امیدی نداشته باشم
و هیچ وقت آرامش و امنیتی در دل خود احساس نکنم.
خدایا...
تو اینچنین کردی تا به غیر از تو محبوبی نگیرم
و بجز تو به چیزی یا به کسی امید نبندم
و جز در سایه توکل به تو آرامش و امنیت احساس نکنم
خدایا...
تو را بر همه این نعمت ها شکر می گویم
دست هایی که کمک می کنند از لبهایی که دعا می کنند مقدس ترند
زندگی را می توان آسان گرفت
می توان در نا امیدی جان گرفت
اگر غلام خانهزادی پس از سال ها بر سر سفره صاحب خود نشستن و خوردن، روزی غصه دار شود و بگويد فردا من چه بخورم؟ اين توهين به صاحبش است و با اين غصه خوردن صاحبش را اذيت می کند! بعد از عمری روزی خدا را خوردن، جا ندارد برای روزی فردايمان غصه دار و نگران باشيم...
دین خود را با دنیایت حفظ کن تا هر دو را ببری و
دینت را وسیله ی حفظ دنیایت قرار مده که هر دو را می بازی
سبکبارترین بال به اوج آسمانها می رود و
زلالترین عشق به اوج جاودانگی...
برای جاودانه شدن پرواز
باید حقیقت پرواز را کشف نمود
نه آنکه فقط پرواز کرد
آنکه بخواهد روزی پریدن بیاموزد
نخست باید ایستادن-راه رفتن-دویدن و بالارفتن را بیاموزد
پرواز را با پرواز آغاز نمی کنند
درد و رنج دست ما را میگیرد و ما را تا خدا می برد
پرواز ما به بلندای زیبای اندیشه ی ماست
نه به بلندای زیبایی بالهای ما
زمینی بودن ولی آسمانی اندیشیدن هنر بی همتای جاودانگان است
تنها کسانی سبز می شوند که ریشه در زمین و اندیشه در آسمان دارند
خداوند مطلق است و بی جهت
این ماهستیم که در برابر او جهت میگیریم
هر گاه دلت گرفت منت زمین را نکش
راه آسمان باز است
پروآآآآآآآآآآآآآز کن
خالق من �بهشتی� دارد، نزدیک، زیبا و بزرگ؛
و �دوزخی� دارد، به گمانم کوچک و بعید؛
و در پی دلیلیست که ببخشد ما را ...
�دکتر علی شریعتی�
خدایا پرواز را به ما بیاموز تا مرغ دست آموز نشویم
و
از نور خویش آتش در ما بیافروز تا در سرمای بی خبری نمانیم
آدمی تا به راه خویش است هیچ است و حقیر
در توکل به مطلق می رسد
و در عشق لایتناهی متناهی می شود
گناهی که تو را پشیمان می کند
بهتر از کار نیکی است که تو را به خود پسندی وا می دارد
هیچ کس به شما بدهکار نیست
حتی هوایی که نفس می کشید به شما هدیه شده است